مدح و شهادت جناب اسلم بن عمرو از اصحاب سیدالشهدا علیهالسلام
آزاده اسـت، بــنـدۀ آقــای عــالــم اسـت سلمان خیمهگاه حسین است، «اَسلَم» است چشمش به ماه روی حسین است روشن و در راه او دل و قدمش، قرص و محکم است در خـیـمهها به زخـمِ دلِ تـنگ کـودکان با شعر و قصهگویی و لبخند، مرهم است وقت نبرد، چشم جهان ماتِ رزم اوست «باز این چه شورش است که در خلق عالم است» از فـرط زخـم عـاقـبـت افـتـاد از نـفـس چشم انتظار دوست، در این آخرین دم است ای روضهخوان! کنار تنش گریۀ حسین، باران رحمت است، مگو اشک ماتم است صورت به روی صورت خونین او گذاشت آری در این جهان چه کسی مثل اَسلَم است؟ |